Jaren geleden las ik deze zin:
‘Het Denken is de brug tussen het permanente vormloze Niets en het vorm gekregen Alles’.
Mijn hersens kraakten. Niet dat dat erg veel hielp. Intellectueel is dit niet echt te begrijpen. Het is wel te (h)erkennen, te weten of te realiseren.
Inmiddels, met inzicht in de 3 principes, is er voor mij iets helder geworden.
In een poging doen om er woorden aan te geven, zodat er voor jou misschien ook iets helder wordt, kwam het volgende op.
Het vorm gekregen Alles is de tijdelijke realiteit die wij als mens beleven. De realiteit met alles erop en eraan, onszelf inclusief. De realiteit die in elk moment vanuit het Niets gecreëerd wordt door Denken dat in het bewustzijn verschijnt. Denken dat dan kleur, geur, smaak en dimensies krijgt. Denken dat dan vorm krijgt. Denken dan levensecht wordt. Denken dat dan realiteit wordt.
Hoe de realiteit er ook uitziet, het is altijd een uiting van het vormloze Niets.
ALLE vorm (ook jij), alles, is een uiting van het vormloze NIET-IETS. Van rust, van stilte, van neutraliteit, van liefde.
Rust. Stilte. Liefde. Het is nooit een brug te ver.
Het IS er ALtijd. Hier. Nu.
Aan de andere kant van de illusoire denkbrug.
” One of the most beautiful things any human can realize is the mystical bridge between the form and the formless.
Thought is that bridge.”
Sydney Banks