“Maar waarom, omi?” Twee grote blauwe kijkers kijken me vragend aan.
Hij is 3 jaar en kijkt (nog) vol verwondering de wereld in.
Ik geef een reden waarop hij zegt: Maar waarom? Ik geef weer een reden waarop hij weer zegt: “Maar waarom?”
Na elke reden die ik vervolgens geef zegt hij “Maar waarom?”
Na een hele reeks opeenvolgende waarom-vragen van hem en redenen van mij zegt hij weer: “Maar waarom?”. Ik kan geen reden meer bedenken en kan alleen nog maar zeggen: “Omdat het is, lieverd”.
Omdat het is.
Inwendig moet ik lachen. Eigenlijk is dit de enige reden voor alles in de wereld, voor alles wat schijnbaar is.
Alles wat is, alles wat ervaren wordt, komt tot stand door het samenspel van Mind (Levenskracht), Consciousness (Bewustzijn) en Thought (Denkkracht).
Vanuit EENheid, vanuit niet-iets, creëren Mind, Consciousness en Thought de illusie van een wereld. De illusie van afgescheidenheid. Einstein noemde het een hardnekkige illusie. Jij, ik, en alles wat we waarnemen is onderdeel van die illusie. Hoe echt het ook lijkt.
Dat creatieproces gebeurt gewoon. Hoe, dat weet niemand.
Maar het is de enige reden voor ALLES.
Inzicht in deze reden brengt verbinding, compassie en moeiteloosheid aan het licht.