Jezelf zijn
Lange tijd heb ik gedacht dat het belangrijk is om altijd jezelf te zijn.
Ik had het idee dat dat een voorwaarde is voor geluk.
In een periode dat ik het moeilijk had ontstonden er vraagtekens.
Wat is nou eigenlijk dat zelf, dat ik zo graag wil zijn?
En op de momenten dat ik niet mezelf ben, wie ben ik dan?
Ben ik dan iemand anders? Zijn er dan twee van mij?
Wat is dat zelf? Wie of wat ben ik nou eigenlijk?
Heb jij wel eens nagedacht over wie of wat je bent? Over wat je écht bent? Voorbij alle verhalen?
Voor mij leverde het levens veranderende inzichten op.
Ik vroeg me een aantal dingen af.
Ik vroeg me af: “Ben ik mijn lijf?”
Mijn lijf is in mijn leven behoorlijk veranderd en verandert nog steeds. Mijn lijf was anders toen ik 5, 15, en 25 was. En dat lijf dat ik had toen ik 25 was heb ik nu ook niet meer.
Toch is er ‘iets’ dat wel hetzelfde is gebleven. Ik ben dus niet mijn steeds veranderende lijf.
Ik vroeg me af: “Ben ik mijn gevoelens?”
Ook al zijn sommige gevoelens er langer dan andere, al mijn gevoelens komen en gaan. En als er geen gevoelens zijn dan ben ik er nog wel. Ik ben dus niet mijn gevoelens.
Ik vroeg me af: “Ben ik mijn gedachten?”
Mijn gedachten komen en gaan, zijn steeds anders en niet permanent aanwezig.
Ik ben dus niet mijn gedachten.
Ik vroeg me af: “Ben ik mijn ervaringen? Ben ik wat ik heb meegemaakt? Ben ik mijn verleden?” Mijn verleden is er nu niet. En ik ben er wel. Mijn verleden bestaat alleen in gedachten. Ik ben dus niet mijn verleden.
Ik vroeg me af: ”Ben ik mijn gedrag?”
Mijn gedrag wisselt nogal en is zelfs tegenstrijdig. Zo kan ik op het ene moment heel teruggetrokken zijn en op een ander moment erg op de voorgrond. Ik ben dus niet mijn gedrag.
Maar wat ben ik dan wel?
Inzicht in de 3 principes (en ook gewoon goed kijken) heeft me laten zien dat alles wat we als mens ervaren bestaat uit Denken (Thought) dat beleefd worden. Het heeft me laten zien dat alles wat we beleven, alles wat we waarnemen, alles wat we kennen, de hele wereld inclusief ikzelf, een Denk-creatie is.
En dat datgene wat ik écht ben, is datgene waar die Denk-creatie in opkomt en weer in verdwijnt. Ruimte, bewustzijn, potentie, eenheid, heelheid; er zijn nog veel meer termen voor.
Maar hoe het ook genoemd wordt, datgene wat ik écht ben, dat is er altijd.
Datgene wat ik écht ben, dat ontbreekt het aan niets.
Datgene wat ik écht ben, dat heeft niets nodig om gelukkig te zijn.
Het is niet zo dat ik nu continu jubel van geluk.
Maar deze realisatie maakt wel een wereld van verschil. 😊
Jezelf zijn
